Perşembe, Eylül 03, 2009

Anüsün dönüşü?

Ben buna gerçekten inanmıştım.Sizlerin bi bölümü inanmadı, biliyorum ama ben inandım.

Vücuıdumdaki en küçük partiküle kadar herparçam anüsü 1.gecede öldürdüğüme inanmıştı.Beraber geçirdiğimiz 17 yılda onu ne kadar az tanıdığımı anladım.anüs bencen aylarca saklandı.ve yine beni devirmeye çalışıyor.hem de aynı şeyleri tekrar tekrar yaparak.bana aynı duyguları hissettirerek eskiden yaptıklarımı yeniden yaptırmaya çalışıyor.Orijinalliği falan yok .Benim için yeni bir plan falan geliştirmiyor.sadece zayıflığımın üzerine gidiyor.

Ne dersek diyelim şu bir gerçek ki ben zayıfım.hem de çok.İster bencillik ister kıskançlık deyin i bu umurumda değil.ama gerçekten zayıf bir noktam var.ne kadar uğraşırsam uğraşayım senelerdir bunu kapatamadım.Ve Anüs bu noktadan bana baskı yaptığı sğrece onun kontrolünden çıkamayacağımı da biliyorum.kendimi insan ilişkilerimdeki yanlışları çözrek ya da başkalarının yanlışlarını görmezden gelerek çözemeyeceğim durumlara soktuğum zamanlarda sadece zayıf yanlarımı ortaya çıkarıyorum.anüs de benim çözebileceğim durumlarda bana saldırmıyor.ne zaman işin altından kalkamayacağımı benden çok daha iyi biliyor.

Bugün aylar öncesini yeniden yaşamak gibiydi.hatta gibiydi demek istemiyorum öyleydi.içimi dolduran issin hatırlamak istemeyeceğim kadar önceki zamanlarla aynı hiç olduğunu biliyordum.Yaptığım/yapacağım hareketim saçma olup olmadığı ya da bana getireceği sonuçların neler olacağı ile ilgili düşünceleri aklımdan atan bir tür ilaç gibi.Deneyimli olsam (ya da olduğumu sansam ) bile bu hissin bana yaşattıklarından kurtulmam mümkün değil.Bu yalnızca anüs'ün dönüşünün habercisi.Anüsün dönüp beni bir kez daha yıkabileceğini düşünmenin ve her an bunu beklemenin yarattığı duygu ise bundan bin kat daha yıkıcı olsa gerek.ama bilmek hiçbirşey değiştirmiyor ne yazık ki..

Daha güçlü olmaya çalışıyorum.Deniyorum.Başkalarından duyarlılık istemekle ya da konuşup onların kalbini kırmakla yapabileceğim hiçbirşey yok.bir kez daha yalnız başıma kendime , anüse ya da her kimse ona karşı savaşıyorum.onu temelli yenemezsem uzun yaşamayacağımı da biliyorum.

Umarım burda daha sonra okuyacağınız kelimeler anüsün bizleri sonsuza dek terkettiği ile ilgili olur.Geçen seferki gibi onu öldürmek pahasına kendimi de tehlikeye atmak istemiyorum.ama bakşka yolu yoksa bunu yaparım.nasıl olsa birşey yapmasam bile sonuç değişmeyecek.o yüzden savaşmak zorundayım.şu an hayatımda olan ve gelecekte hayatıma girebilecek renklerin hatırları için..